Overslaan en naar hoofdinhoud gaan

Design & Technology november 23, 2018

Op zoek naar nieuwe oplossingen voor digital uitdagingen

Websummit Blog Dept

Tim Berners-Lee, de uitvinder van het wereldwijde web, opent de Websummit met een talk waarin hij het web “broken” noemt. De rechten van de internetgebruiker worden te weinig beschermd, aldus Berners-Lee. Om die rechten te waarborgen, roept hij iedereen op om een Contract for the Web te ondertekenen. En hij is niet de enige; wat tijdens verschillende talks opvalt, is de worsteling die veel bedrijven, overheden maar ook internetgebruikers lijken te hebben om ‘het internet’ en ‘the digital landscape’ veilig en toegankelijk te houden. Digital weren uit het dagelijks leven dan? Zeker niet! Op een websummit kunnen we toch wel met digital oplossingen komen om te kunnen blijven genieten van al het moois dat de digital wereld ons te bieden heeft?

“The web is at a crucial point. More than half the world’s population remains offline, and the rate of new people getting connected is slowing. Those of us who are online are seeing our rights and freedoms threatened. We need a new Contract for the Web, with clear and tough responsibilities for those who have the power to make it better. I hope more people will join us to build the web we want”, zegt Berners-Lee in zijn talk, waarin hij niet genoeg kan benadrukken hoe belangrijk het is om het digital landscape veilig te maken. Hij stelt een contract voor, maar er is meer.

Vrije keuze blokkeren?

Oplossingen om mensen te beschermen zijn er allang, in de offline wereld welteverstaan. De laatste jaren is hier een heel scala aan digitale oplossingen voor digitale problemen zoals bijvoorbeeld game verslaving aan toegevoegd. Zo is er een techniek die een game voor een bepaalde gebruiker op basis van gezichtsherkenning tijdelijk kan blokkeren. De vraag is en blijft alleen of consumenten en de game producenten daar wel op zitten te wachten. Het antwoord van de vertegenwoordigers van de gaming industry op Websummit is eenduidig en weinig verrassend: niet echt. De gebruikers willen dit niet en de producenten zéker niet.

Is blokkeren echt de oplossing? Of moeten we anders omgaan met de digitale wereld? Het is met name een groot vraagstuk voor veel ouders van tegenwoordig. Want waar het internet ‘gemaakt’ is door en voor volwassenen, zijn kinderen een grote en belangrijke doelgroep. Zij groeien op met internet, ze leven in twee werelden; de offline wereld en misschien nog wel in meerdere mate in de online/virtuele wereld. De grens tussen deze twee werelden wordt steeds minder duidelijk en de vraag is of we deze online wereld niet moeten herbouwen, of hier in ieder geval anders mee om moeten leren gaan. Zodat we de kansen kunnen omarmen maar ook onze kinderen kunnen beschermen tegen de gevaren.

Het volledig blokkeren van gevaren of überhaupt het ‘internet’ is geen optie. Je voedt je kinderen in de offline wereld immers ook niet in een isolement op. Ermee om leren gaan, je kind (en jezelf als ouder) opvoeden, dat lijkt de weg te zijn die we in moeten slaan. De virtuele wereld biedt zoveel mogelijkheden en het is aan de ouders en docenten om kinderen hierover in te lichten, ze op weg helpen en tegelijkertijd voorbeelden te geven van de risico’s die onderdeel zijn van de virtuele wereld.

Zo zijn er tegenwoordig scholen die fake news lessen in het onderwijsaanbod hebben opgenomen om kinderen hier meer over te leren. Maar ze leren ook over het belang van samen in de app store kijken en nagaan wat veilige app’s zijn qua privacy instellingen of ‘in-app-purchases’. Daarnaast is het bespreekbaar maken van zaken als cyberpesten en sexting en de impact daarvan – ook de negatieve gevolgen – aan de orde van de dag. In de ‘echte wereld’ krijgt een kind ook seksuele voorlichting, waarom online dan niet?

In hoeverre moet bescherming gereguleerd worden?

Jezelf en kinderen beschermen tegen de ‘grote boze digitale’ wereld is een ding, daar zijn ook apps voor. Een ander dilemma is hoe ver bedrijven moeten gaan in het beschermen van ‘het internet’ of hun eigen platform tegen (verbaal) gewelddadige gebruikers. Moet het internet niet gezien worden als één geheel of één wereld? Wanneer je je rijbewijs verliest voor een verkeersovertreding in Amsterdam, mag je immers ook in Rotterdam niet meer in je auto rijden. Waarom geldt dat online niet? Je misdragen op het ene platform, betekent dat je ook op andere sites niet meer welkom bent. Het lijkt zo logisch, maar praktijkvoorbeelden van tech bedrijven die deze verantwoordelijkheid ook nemen, zijn op één hand te tellen. Op een podium zeggen dat je je verantwoordelijk voelt is één, daadwerkelijk de verantwoordelijkheid nemen, is een tweede. Wanneer wij als gebruiker meer bescherming willen, zullen we daar echt zelf expliciet om moeten vragen.

Of om het met de woorden van Tony Blair te zeggen: “Let’s not forget that the big tech companies are so successful because they just make things their customers actually want.” Totdat consumenten expliciet en massaal aangeven meer regulering of bescherming te willen, blijven tech companies doen wat ze doen.

Vragen? We helpen je graag!